Hoe dalende koopkracht opvangen?
Hoewel de financiële crisis de voorbije maanden de mediaberichtgeving en het parlementaire werk beheerste, blijft ook de koopkrachtdaling onze aandacht opeisen. De cijfers liegen niet. Sinds januari 2000 stegen de prijzen van alledaagse producten en diensten gemiddeld met 23 %.
De inflatie klopte in september 2008 af op 5.4 % op jaarbasis, beduidend hoger dan in onze buurlanden en het gemiddelde van de eurozone (3,8 %). Zwaarst getroffen sectoren zijn die van de voedingsmiddelen, energie en brandstoffen. De prijs van levensmiddelen nam sinds september 2007 sterker toe dan de levenskost: + 6,3 % (tegenover 5,4 % stij¬ging van het indexcijfer van de consumptieprijzen).
De benzineprijs steeg sinds begin 2007 met 19 %, die van diesel met 30 %, de stookolieprijs met 6% en die van aardgas met 40 à 45 %. Uiteraard worden deze prijsstijgingen gedeeltelijk opgevangen door het indexmechanisme en loonstijgingen nadat de spilindex is overschreden. Maar alle Belgen zijn niet gelijk. In het gemiddelde gezinsbudget bedragen de uitgaven voor voeding 17 %, maar bij hen die moeten rondkomen met een leefloon kan dit oplopen tot 30 %. Het is ook deze bevolkingsgroep die vaak met moeite zijn energiefactuur kan betalen. Hoewel de pensioenen en sociale uitkeringen dit jaar werden verhoogd, bevindt 15 % van de Belgen zich nog onder de armoedegrens.
De overheid moet in de eerste plaats deze kwetsbare groep beschermen. Daarnaast geldt zowel voor hen als voor de hele bevolking dat eenieder zijn koopkracht kan verhogen door zelf de juiste keuzes te maken, door producten te kopen met een correcte prijs-kwaliteitverhouding en de voordeligste dienstenleveranciers te kiezen in functie van ieders persoonlijk profiel.
Reacties
Deel uw mening met anderen...
Advertenties